Yalan

Sırtına sığınmadan çıktığım yolculukta

Cümleleri doğuran esbablar da mı yalan

Semâda inleyen her iğrenç kokan solukta

"Artık cesaretim yok,erbablar da mı yalan"

Okuduğum dekorda işlediğim desende

Kirpiğimin ucuna görme,sus desem de

İmlâ kurallarıyla bile çözemesem de

"Artık cesaretim yok,kitaplar da mı yalan"

Sevgiyi zulmederek aşkı kalpten yolanlar

Bu âlem-i fanide,kasırgayla dolanlar

Ben ayışığı derken ,arabeske dalanlar

"Artık cesaretim yok,mehtaplar da mı yalan"

Sahte tebessümlerin ağlarım arkasından

Katran olmuş yürekler bıktım sahte yasından

İçmek isterim kokan sevginin pak tasından

"Artık cesaretim yok,hitâplar da mı yalan"

Fakir söz ve düşlerin çözümsüz akışıyla

Saklanmam, kahrolurum içimi yakışıyla

Aşınan insan olup tunçlaşmış bakışıyla

"Artık cesaretim yok,muhataplar mı yalan"

Ne ağır imtihandır insanı tam yaşamak

Manâlar kervanında duyguyu da okşamak

Ses tonunu, sazlara yüreklere taşımak

"Dedi Gülnihâl yine,rebablar da mı yalan"

erbab;ulvî,âlâ yada mahiret sahipleri

esbab ;..nedenler

rebab;...mevlevi ayinlerinin değişilmez çalgılarından biri

yayla çalınır kabak kemaneye benzer