Yalan Asklar

Bilmiyorum nasıl nerden başlayayım,

başlangıcı var mıdır bitmiş Askların.

Yazmak istiyorum satır satır anıları

Dayanacak takatim artik kalmadı.

Var mıdır Askı bulup da ebedi ve sonsuz Mutlu olan?

Yaşanır mı her gönülde önce sevinç, sonra hicran üstüne hicran,

Yaşanır mı bu acıyla, harap olmuş gönüller insanlar perişan.

Vicdanlar pas tutmuş, dillerde hep firak hep isyan.

Bende, evet bende sevmiştim hem de ölümüne

ismini yazmadım! Kazıdım adeta Kalbime gönlüme

öyle sevdim öyle sevdim ki, inandım kandım her sözüne

Kıyamaz e bakamazdım doya doya O gül yüzüne

Bir gün hiç beklemeden hiç ummadığım an

Geçti karsıma sanki bir yabancı bir düşman

Özür dilerim ama Ask değilmiş benimkisi

daha iyi daha güzel daha hoş simdi ki.

Gördüm anladım ki her şey yalan bu Dünyada

hiç bir şey kalmaz karşılıksız vururlar bir gün sana da

belki anlar ve hak verirsin sen o zaman bana da

Ama kaybeden hep Ask oluyor, dönüp bir baksana