Yalancı Bahar

üstüne titriyordum

terk edişlerinin bile

usulca yüzüme kapandı

şimdi bütün kapılar

beni terk edecek

bir günü kalmadı dünyanın

yalancı bahar çiçekleriyle

oynuyor gözyaşlarım...

kuşbakışı rüyalardan gelmiştim

ayaklarının tozlarına...

seninle

ömrüme kır menekşelerinden

bir parantez açtım

kapamak için

gülüşlerinden bir demet gerek

yoksa

gerçekten toprak olurum...

ilkyaz kırgınlıkları gibi

buruk ve şaşkın anlar suskunuyum

nefesinle un ufak olurken

direnci uzak dağ tutkularımın

pekmez kokulu gözlerinde

tattığım bağbozumunda

yalnızlık sarhoşuyum

içim kesik

dışım virane

ama yürüyorum...

lügatimde esirlik yalan

gönüllü tutsağınım

başıboş

darmadağındım

toplandım sende

can alıcı noktam

göğsümün üstüne ellerini koy

ve konuş

bir kez olsun

duymak istiyorum

sesini yüreğimin

yüreğinin sesinde...