Yalancı Bahar...

Varlığında bahardı tüm mevsimler...

...

Gökkuşağı renginde tüm bahçeler,

Yan konaktan yayılan Rembetikoya eşlik eder kuşlar

Radyoda bir Chopin klasiği

Pervazında sıralanmış serçeler seranat halli...

İçimde rakseden kelebekler, kuşlara nispet eder

İkindi güneşi düşmüş gözlerine,

Uzansam belki tutulacak bir mücizeyle...

Isıtır beni, gözlerindeki bu ikindiler...

Varlığında bahardı tüm mevsimler...

Çökerken usul usul günbatımı

Firak tohumları düşer bahçeme

Buğusunda kaybolur gözlerimin güneş...

Pusudadır yalnızlığım bilirim...

İçimde yeşermeyi beklerken, fırtınaya tutulmuş vuslat

Sonbahar süzülür bakışlarından, gözyaşı deminde

Hazana düşmüş hüzün yaprak yaprak...

...

Yürek bi çare baharı beklerken ellerinde

Iskartaya çıkmış umutlar metruk biryerlerde

Başka baharlara ertelenmiş sürurum sensizliğinde...

...

Sükutun geceye aktığı yerde

Şizofrenik çırpınışlara başlar şimdi ruhum

İçine kapanmış, kendine seslenen bir küskünlükle

Şarkı sesinde, hüzün ve titrek

Sorsam sazlar inler, söz ağlar, gam düşer teline

Kifayeti yok artık, her bir teselli, yalancı bahar !

İmkansızlıkları bilirde,

Her gelişinde , gideceğini müjdeler ayrılıklar

Hükmü yok artık gönlüme düşsende sağnakça ne yazar

Zaten boğuldu selinde kan damlar,

....Düşer toprağa,

......Toprak kan ağlar,

..........Toprak biz ağlar...!