Yalanı Sönmüş Aydınlık Resim

serin ürpertiler ülkesinde

mırıldanan kuşun ellerindeyiz

damarından geçerek yaprağın

durgun akşamlara vurulduk

ıslanacağız elbet kurşunlarıyla göğün

inanıp saklanacağız üşüyen aşklarımızın koynuna

duymalı renkleriyle uyuyan bahar

ateşlerden çaldığımız sevgiyi

ağacın eğiminde ıslak gövdeler

yalanı sönmüş aydınlık resim

maddeden daha derin bir şey olmalı

karanlığı büyüleyen pandomim

içinin sükütünda bir sabah yine

saçlarımdan çekip alacaksın içeri

kaybolacağız nefes nefese

mor yokuşların o garip coşkusunda

bir yol var senden ileri bana yakın

aşkın kırık aynaları var orada

bir atlayabilsek gediğine

ıslak dudaklarımızda pembe bulutlar

sevişeceğiz boşlukların içinde.