Yalanların Açtığı Yaralar - 1

Tanıdık bir ses böldü geceyi orta yerinden

Tütün sarısı bir mevsim öncesiydi

Zamansız bir resim asılmıştı duvara

Ulu orta idam ediliyordu duygular

Birazdan tanrısız bir şafak sökecekti

Ve rüzgarlar tutukluydu

Usulca doğruldu adam oturduğu yerden

Kadehi boşalmıştı

Doldurdu

Açıp pencerenin kanatlarını

Gözlerin de eski bir şarkıyla

Uzaklara daldı

Temmuzdu

O an uzatsa elini denize dokunacaktı

Korktu

Düşündü adam

Ne zaman geleceği bilinmeyen ölümü

Bir sigara yaktı

Saatler beynine basarak geçiyordu

Dilinden dökülen sözlerin

Havada bıraktığı ağır koku

Kaplamıştı bütün odayı

Yalanların açtığı yaraları hatırladı

Yalnızlık

Paslı bir bıçak gibi saplanmıştı sol yanına

Suçluydu