Yalanmış Hepsi

Gitti artık dönmez geri

Çocukluğumuzda kaybettik biz baharı

Ne bağımız kaldı ne bostanımız

İçimizde bir acı kaldı

Tarumar ettik yurtlarımızı

Bülbüller gül şensiz kaldı

Hoyratça tükettiğimiz sevdalarımızdan

Elimizde ne kaldı...

Kış kıyamet kapıya dayandı

Kar ha yağdı dağlarımıza

Ha yağacak

Nasıl olsa sonu ölüm hayatın

Davamız mahşere kaldı...

Gülüp geçtik hep ne söyledilerse

Boş verdik hayatın cilvelerine

Gün be gün sarardık solduk

Yolun yarısına varmadan

Deliye döndük...

Artık hiçbir şey sarmıyor beni

Ne varlık duygusu ne yokluk hissi

Ne oğlu ne kızı ne de kızanı

Yalanmış, yalanmış hepsi

Fevzi CAHİT

Ozanca/İZMİR