Yalın/z/lık

Korkakça yazdığım şiirlerdesin

cesaretin deliliğinden korktuğum

ve cahillin adaletinden

ne zaman öfkeyle kalksam hep zarara uğradım

bu nasıl bir haddi

bu nasıl acı bir tad

ürkekçe düşündüğüm düşlerdesin

bedeli ağır oldu duygularımın

muhattabı sağır

ve sığınılan umudun avuntusundan kaçtım

görkemli sözlerin yalanlarından

gülen gözlerin ihanetinden

afetmenin erdeminden

gündüzünden gecesinden

ağzından cıkan her sözün hecesinden

türlü maazeretinden

güvenmek sana

çok zor zanaat

kanaat etmekse olmaz.

kararlı yürüdüğüm tek yoldu yalnızlık

her seferde ele verdi kendini..