Yalnız Adamın Hikayesi

akşamın muhabbet faslından sonra

karanlık odalarda meşk saati şimdi

yani yalnız bir adamın sokağa çıkma vakti

aradığını bulmaya değilde kendini biraz daha kaybetmeye

çünkü onun hatrında ki hayat

basit mutluluklardan daha fazla ince işlemeli acılarla

mesela hastane odalarının saat kaçta ne halde olduğunu

hala her an ile net biçimde hatırlamakta

yahut yediği kazıkların o içsel depremleri

şiddeti geçmiş olsa da hala vurmakta

bıkmışlık gibi bir algıyı doğursa da

aslında her şey arzularının çuvallamasında

hele o sevdiği kadın yok muydu

işte meselenin bütün sırrı tamda orada

düşe kalka yaşadığı gençlik çağının

yokluk çukuru olmuştu

saçları düz omuzlarına dökülen

dudaklarına inceden tebessüm konduğunda

göz kapaklarının gözlerini örttüğü

ve zarif vücudu ile tam bir aşk büyüsü

onu hayal etmekle büyüttüğü dizeleri

ve onu sevmekle geçen gençliği

başka birine yar olduğunda değilde

onu görmezden gelişi ile bu hala itmişti

nice şiirde durur hala odasında

ara sıra okur mu yalnız adam bilinmez ama

aşk büyüsü hala durur sol yanında

kısacası o çukurda, ne alamettir mutlu görünür

hatrını soran mutlu sanır

hoş kötüyüm dese muhabbetin sonunu bilir

bu yüzdende en iyi oynadığı ve söylediği yalandır

'' iyiyim, mutluyum ya sen ''