Yalnız Bir Adam....

sisler içinden bir tren yanaştı gara,

aheste....

raylar kadar ıssız

hayal kadar hakikat

hem var

hem yok

işte öyle bir adam,

yankısı bile yalan

indi içinden...

ıslanmış sabah kuşlarına baktı

bir sigara yaktı

hüzünlü yüzünde çıkartamadığım

acısı saklı

bilmem nerde aklı ?

hayat mücadelesi..

kavuşamadığı aşkı..

hepsi boşuna mıydı?

düşünürken daldı...

belli yalnız bir adamdı...

ipince bir yağmur vardı

şehir ağlarcasına

aldırmadı...

şemsiye kullanmazdı

boynunda bir atkı

çantası .kartı....

hızla istasyonda adımladı....

gözucuyla saate baktı,

yanından gelip geçenler,

çocuklar ,gençler..

kaldırıp kafasını bakmazdı...

ancak tanıdık bir yüzle merhabalaşır

hayatı akışına bırakırdı...

kendince dünyası çok genişti,

aslında avuç içine sığardı...

delice öfkesi vardı

oysa çocuk kadar yalındı

bir düşü öyküleyen

tükenen ömrünü yollarda geçiren

yalnız

yapayalnız bir adamdı...

sadece sevdiğine anlatırdı..

sorsan hedefleri vardı..

anlatırken gözleri parlardı

keşfetmek istiyordu dünyayı..

ah diyordu

ahhh...

"dünya turu"

görülmemiş ülkeler

gidilmemiş şehirler koleksiyoncusu...

yalnız..

yalnız bir adamdı....