Yalnız Yatağı Kanepeler

Haram gecelerimiz var aklımda,

Günah bittikten sonra kalkıp baktığımız pencerenin buharı

İsimlerimizin baş harflerini yazıp kalp içine alırdık ya...

Bir de sabah çekişmelerimiz vardı

Yatağı sen toparla, kahvaltıyı sen hazırla

Hep ben yapardım söylenerek,

Şimdi seninle yeni bir sabaha uyanacağımı bilsem,

Bir değil, binlerce kahvaltı hazırlarım sana.

Şimdi yoksun diye dağılmıyor yatağım

Bazen hiç geçmiyorum bile yatak odasına,

Salondaki kanepe yetiyor, kıvrılıp uyuyorum

Ah o yalnız yatağı kanepeler yok mu?

Hiç rahat vermez insana

Yalnızlığını insana batırır da durur.

Kumanda hep elimde, maç izlemek için direten yok

Sınırsız dizi izleyebilirim şimdi

Ama yok, tat alamıyorum bundan da.

En sevdiğin rujum vardı ya koyu pembe

Hani o son sabahta aynaya seni seviyorum yazıp bitirmiştim

İşte o yazı hala duruyor aynamda

Daha kötüsü o eylem hala sürüyor yüreğimde

Yalnızlık çok garip, şiirler bile anlatamıyor bazen

Ve senle yaşamadığımız tek şey yalnızlıktı

Yalnızlık yalnız yaşanır çünkü

Tıpkı şimdi yaşadığım gibi...

Yatak odasına da küstüm, yalnızlık yatağı kanepelere de şimdi

Yatacak yer yok bana evde

Ümitle bekliyorum belki yine gelirsin diye,

Gel, gel ve beni evimle barıştır huysuz adam

Hadi bekliyorum, gözüm kapıda...