Yalnızım

öyle bir acı hissediyorum ki kalbimde

dayanılmaz sanıyorum bu acı, bu benlikte

öyle bir hayat yaşıyorum ki

imrenerek bakıyorum etrafdakilere

herkes gezip eğlenirken

ben dört duvar içinde hapsoluyorum sanki

içim kan ağlarken maskeler takıyorum belki

yalnızım diye haykırsam ne değişebilir ki??