Yalnizliğim

Sessiz, ıssız akşamlarda,

Kendi soluğumdan başka

Can yoldaşım yokken,

Sokaktaki seslere kulak kabartarak

Hayatla bağ kurarken

Ve kendi sesime

Çığlıklarıma, kahkahalarıma hasretken

Düşünüyorum?.

Yalnızlığım bir sınıf

Öğretmen de benim öğrenci de.

Zaman akıp giderken avuçlarımdan.

Ben hala dersteyim.

Karnesiz, notsuz akşamlar,

Üstelik mezuniyet de yok!

Yalnızlığım, bir mahkeme salonu,

Duruşmadayım.

Hakim de benim, suçlu da.

Bitmeyen dava,

Bitmeyen sorgular.

İşte sonuç ve ceza,

?..?

Sevim Kılıç

05/08/2006