Yalnızlığım

ey gecenin ayaz yüzü

ey sessizliğin gölgesi

sıyrıl düş hadi omuzlarımdan

ne çok sevdin suskunluğumu

ne çok sevdin yarınlarına kuşandığın ruhumun giysisini

duymaz mısın ki içimdeki sesi

bin bir hayal gözlerimde geçmişe dair seremoni

deniz avuçlarımdan taştıkça

dünlerden getirdiği kalabalığına şarkılar söylüyor

seyrine düştüğüm yıldızlar şahit

uzaktan gelen ney sesi

kuru bir ağaç gövdesi bedenim de nem

genzini yakan boşluğa ağıtlar yakar ıslığım

ay susar

tan yeli estiğinde ...

iki küçük çiğ damlası düşer gecenin gözlerinden

güneşin sancılı doğumu başlar

/ve...seninle çoğalır tenhalığım...