Yalnızlığım Yeter Bana...

İntikam etti beni aşk gibi kör

Ellerim her gece, geceyi boğar oldu

Aynalar jiletli fotoğraflarından kor

Işıklar rüyaları, güneş geceyi sever oldu.

Misket gibi elden ele dolaşan ruhum

Sert suyu fark edemedi.

Ayırt etmek zor, insanı.

En acı ölecek adam beni görünce ölemedi.

Aramızda kirli bir cam var artık

Ne olsa temizlenmiyor.

Okul sıraları gibi karalanmış kalbim

Nefretten, acıdan ötürü seni alamıyor.

Hastane yerleri tertemiz ben olduğum zaman, yalnızım

Şemsiyem parçalandı, dolu altında yalnızım

Ben yalnızlığımlayım.

Acıma, uzak dur benden

Çünkü

Seninle, yalnızlığımla olduğumdan daha yalnızım.

''balaban Kent Şairleri''