Yalnızlığıma Silgi Çekti

...//

Bir kez gözlerime bakıp

Öpsen saçlarımdan

Ne yorgunluğum

Ne de acıyan yaralarım kalır.!

Mutluluk bulaşır yüreğime...

Toprağın, yağmura susamışlığı gibiydi

Gözlerimin, gözlerine hasretliği

Avuçlarımın üşümüşlüğü

Beynimi voltalayıp, içime bağdaş kuran yokluğundu

Yüreğimi titretip, boğazıma düğümlenen

Ki;

Hangi alfabeye dokunsam

Kanatlanıp sana uçan sözcükleri vardı

Benden ziyade seni yazan

Evvelim ve ahirim arasına sıkıştırılmış ayraç gibisin

Biraz şiir, biraz hayat taşıyor gözlerin

Ondandır yüreğime cemre gibi düşüşün

Vazgeçilmezliğin, umudu avuçlarında yeşertmendendir

Esmer gülüşlerinde çizdiğin mutluluk portresi

Yalnızlığıma silgi çekti...