Yalnızlığın Ayak İzindeki Seyyah!

Birmişcesine yürüyemediğimiz yollarda;

yalnız,

garib bir seyyahım artık...

Azık niyetine durur

heybemdeki anılar...

Kuytularımda

ölü doğmuş

Yaşan/a/mamışlıklar..

Lakin çare yok,

bu yoldan dönüş hiç yok!

Vadesi dolmuş aşkın

dikiş tutmaz yerinden gitmeliyim!

Gitmeliyim;

matem katresini yağdırırken

gece tenime

közlemeliyim yaktığın ateşi

Pervasız, pervanesiz

öylece

gitmeliyim!

Nereye? diye sorma

?Bir' yürüyemediğimiz yollarda;

Artık ben

Yalnızlığın ayak iziyim!