Yalnızlığın Durgun Duruşu
_Durup duruken durdum
Duydum göğün durgun duruşundaki
Duygusal boşluğu_
Ah gözlerine sürmeler çektiğim
Gece mavisi yanlızlığım
Ne yanasın bir bileyim
Ki dizlerinde büyümüşlüğüm var
Bunu unutma...
Seni şimdi bir insanı sevmekten
Daha değerli seveyim.
Bir ölünün gözlerine sonkez bakar gibi
Uğurladımdı gençliğimi
Kırk kere yaşamışlığımı
Teslim ederken Allaha minnetle
Ağladımdı kaç kereyse borcum
Dışa kapadım sonra gözlerimi...
Sokaklarından arınarak bakmak
Bir hayatın şehrine
Sadece düşünceler, gölgeler hayaller
Gezinirdi bir tül gibi
Küskün, barışık
Ama ille de yanlız ille de evler
Ah sevdimse seni boşuna olamaz
Bir sonuçsundur
Bulmuşumdur çok yanılgılardan sonra
O ki yanlızlığım
Kendime en çok yakınlığımsa
Bir insana abanmayı bırakmalıyım
Irmak bildiği yöne aksın
Geceyi gündüze kırdırmamalıyım
Hayat yanımda kalsın