Yalnızlığın Kokusu

Bazen geceleri yalnızlığa sarılıyorum

Bizimki problemli bir ilişki

Seviyormuyum sevmiyormuyum belli değil

Kah küçük bir çocuk gibi sığınıyorum

'Bırakma beni'

Kah asi bir genç gibi isyan ediyorum

'Düş yakamdan'

Yalnızlığın güzel tarafı

Dünyanın bedeli olmayan tek içkisi

Gözyaşı

Kadehi doldurmak zor ama kafayı bulduruyor adama

Dertlerden kurtuluyorsun en azından

Garip bir tarafıda var

Nedense şarkı söyletiyor adama

Yanında biri olsun cesaretin kayıp

Ne zaman ki yalnız kal mırıldanıyor dudaklar

Şiirde can yoldaşı

Kendimi okurken bazen

Sanki beni iyi tanıyan bir dostu dinliyorum

Yazabilmenin en güzel yanı

Kimseyle konuşamadıklarını kendinle konuşabiliyorsun

Kimseye anlatamasanda kendine dinletebiliyorsun

Sabah olunca kendini dışarı atıp kurtuluyorsun yalnızlıktan

Şehri dinliyorsun

İstersen kuşlara sokul

İstersen insanlara

Ama gece yalnızlığın gerçek yoldaşı

Hele sabahın kör vaktinde

Yazın cırcır böceği

Kışın yağmurun keyfine kalmış

Yoksa bunlar tamamen esir alır insanı

Bazen en büyük kalabalıklarda en büyük sevgi gösterilerinde

Yalnızdır insan

Bazende tek başına çok kalabalık

Bazıları beni yalnız bıraktığını zannediyor

Ya da bunu umuyor

Bilmediği şey ben yalnızlığa

Yalnızlık bana sarılmayı öğrendi

Nice kavgalarımız oldu

Nice sataşmalarımız

Belki bir çiçek alamam ama

Kokusu ve korkusu olmayan bu kelime demedini ona adıyorum

Onunda artık beni sevdiğini biliyorum