Yalnızlığın Özlemi

Yüreğimi bir fırtına işgal etti

Dönerken gün geceye.

Düşen o yaprakların sayısı

Dilimde belki bindi.

Ve benim gözlerim gizlice

Korkarak uğultulardan,

Araladı gri bulutlara kapısını,

Ve başladı yağmur çisesi..

Bu akşam üzeri , bir nehir dolaştı yanaklarımda,

Kimi kez dudaklarıma, kondurdu öpücüklerini

Kimi kez ışıltısını gördüm aynada.

Tanır beni fırtına sonrası yağan yağmur,

Ve kesince dilimdeki uğultu sesini

?' iştahlı iştahlı kuruyacaklar.

Yinede anlatacağım tüm bunları

Çünkü anlatacağım yer yağmur dolu.

Ve üflerken kuru yaprakları

Hafif esen rüzgar,

O vakit sevdiğim kadına yürümek istiyorum.

Eline tutuşturacağım tek bir yaprakla

Sarılmak istiyorum

Bulutlar gibi hızlı

Tutsak gibi sevinçle,

Sonra koklamak,

Kapatmak gözlerimizi

Ve bir an kımıldamadan yaprak

Öpmek hasretle dudaklarından.

Yüreğime bastım tenini kadınımın,

Özlemişim, o gözleri,o hüzünlü çiçeğimi.

Çoğu kırmızı renklidir çiçeklerin,

Kimisi eğer boynunu gün batarken,

Kimisi intiharı seçer gece yarısı,

Sevdiğimin rengi yoktur,

Benzetirim ak dağların doruğuna tenini

Benzetirim mehtapta göz kırpan kuşlara yüreğini.

Dönmeliyim şimdi kendime

Bu yılgın istekleri görmezden gelerek,

Yaklaşmalıyım göz penceremin kıyısına,

Başlamışken fırtına beklemeliyim,

Yağacak yağmurun bu en acı, en yoksul,

Gecenin kanadına gizlenen türküsünü..