Yalnızlık

Yollar kavuşturur, yollar oradan oraya savurur

Bir tebessüm canlandırır, bir bakış öldürür

Yürektir coşturur, zaman ise soldurur

Aşktır yücelir, tek kelimeyle son bulur

Öyle bir mutluluk ki gözünü kamaştırır munzur

Sonuysa acımasız bir soygundur

Gururun durur, yüreğin peşinden koşturur

Hep sonsuz sanılır, öyle bir kavram yoktur

Merhaba ile başlar, acı bir elveda can evinden vurur

İşte sevda ile yaşamak böylesine zordur

Çünkü; o misafir değil, senin elin kolundur

Yalnızlık birgün en sadık dostun olur...