Yalnızlık Baladları

en az gözlerin kadar derin

siperlerim var benim

korkarım çıkamam içinden

ölsem ölünmez bir harp bu

dönsem dönülmez bilirim

mayın tarlalarım var

henüz kimsenin girmeye cesaret edemediği

tel örgülerim var

geçemezsin

incitir kalbini

duvarlarım var

aşamazsın

kapalı tüm kapılarım

evde yokum

giremezsin

denizsiz gemilerim

güneşsiz bir gökyüzüm var

rüzgarım yok

rotam yok...

sakın gelme

kıskanır yalnızlığım

olmayan denizlerimde

dinmeyen fırtınalarım yutar beni

boğulur

ölürüm

göresi olmayan gözlerim

duyası olmayan kulaklarım var üstelik

daima yorgun bedenim...

bir de atmaya meyilsiz şu kalbim

çalışma var

bana giden tüm yollarda

kimsesizim

sessizim

ağzı var dili yok biriyim ben

sakın gelme diyorum

sevme beni

kıskanır yalnızlığım

sessizliğimde boğulur

ölürsün