Yalnızlık Bir İntihar Şekli

Tut ki sahiden kırıldı kapılar

uçuştu kağıt, yerlere düştü kalem.

sevda kırıldı...

kırıldı kimsesizliğin zincirleri o an.

yoo, yanlış anlamasın kimse

yalnızlık; bir intihar şekli

karanlık aşk o an

kimsesi yok insanlığın.

sataşmasın diye kimse ,

kimsesizliğine,

herkes kaçıyor benliğinden.

ölüyor toprak, biz ölmüyoruz bu defa

toprağı bize gömüyorlar

artık hiç ses yok etrafta..

birileri hala ölü değil oysa

hala toprak sinmemiş içine

dua ediyorlar sessizce Allah'a...

yalnızlık bir intihar şekli..

cesedi kokuşmuş sevdaların elinden

insana bulaşan bir virüs belki.

ya da bir intikam hayattan.

kim bilir, ya da bir isyan..

bana hayatın köşelerini göster sevgilim

yokluğunun boşluğunda saçma bu oyunlar

biliyorum

bambaşka bir adı olmalı gidişinin.

sen beni terketmedin,

bir ölüm nasıl olur

bunu görmeyi seçtin...