Yalnızlık Rüzgarları Vuruyor Gündoğusuna

körüm ;

sıyrıla çarpa gidiyorum ufka doğru

yalnızlık rüzgarları vuruyor gündoğusuna

kokuyor, buram buram özgürlük

hür olmanın çırpışan kanatları ve kardeşlik

hiç düşmanımın olmadığına inanmak

ve adım adım ilerlediğim denizlerde

tuz ve yosunu hissetmek

barışcı martıların çığlıklarında

şimdi simitçi çocuklar gibiyim limanda

''abi biraz hürriyet alır mısınız?ya da biraz kardeşlik?''

içimdeki mutluluğu pazarlama peşindeyim

ve türeyen kelimelerle çoğalma telaşı

ağlayan çocuğa verilen balonlar gibiyim bazen

nitekim yüreğe serpilen su misali

ya da kanayan bir yaraya yapıştırılan yara bantı

ah körüm yüreğinizde

yolumu bulamıyorum

hürriyet eşitlik ve kardeşlik duygusuyum

volkan gibi patlamam gerekirken

bir çatlaktan sızan sular gibiyim

ve körüm içinizde...