Yalnızlık Soğuk Bir Duygu

gün bitiyor

seslerin ve

ışıkların şehri sönüyor

gök dumanlı

ağaçlar güz sarısı

beni bekler

gölgeler dünyası

yaşarım her akşam

her akşam bu yalnızlığı

başlıyor bana hatırlamak

son vedayı

hangi geceydi

bir güz gecesi

ağır ağır kıyıldığım

soğuk bir deniz gibi

inlediğim

geceyle sürüklenip durduğum

bu sensizlik

ebedi bir rüya

öldüren bir his

o güz gecesiydi

acının her rengiyle

tanıştığım

ve seni sevmeye

başladığım ..