Yalnızlık Sonum Olmasın

Acının zehri dolaşır damarlarımda.

Mürekkep yerine kan dolu kalemim.

Yine de

Çiçekler açmasını isterim

Yaralı yüreğimin.

Bir bahçe gelir gözlerimin önüne;

Renkleri, kokuları özlerim de

Katlanamam artık dikenlere.

Ormanda bir ağacım,

Kurudu kuruyacak.

Nereye gitti onca kuş,

Ş a ş a r ı m .

Yıllardır

Ezberlediğim yörüngemi ararken,

Belki de boşa dönerim.

Yalnızlık sonum olsun istemem;

Olursa, başa dönerim...