Yalnızlık...Bir Telâş Zamanı

Ürperdi yalnızlığım

boyun eğdim hep gidişlerine

ki nedensiz sorular

ve ellerimde hazandan kalma

bir sonbahar...

Işığın yüreklerimize sinmesini beklerken

sadece sevginin gölgesi yansıdı

yetim avuçlarımıza

bize düşen; gölgenin sürüklediği yalnızlığımızdı

mum ışığı bedenlerimize is...

Zaman değil peşime düşen

ardım sıra bir gerçek haykırıyor

sus; bazen bende kalıyor

karanlık bir uğultu

nefsini köreltmişte uzanmış yatağıma

ve gölgem

hakikat gibi üşüyor...

-Yalnızlık bir telâş zamanı

işte o telâşla unutuyor insan

gölgesini giderken hayattan...

...

2009... Yalnızlık Zamanlarım