Yana Yakıla

Yana Yakıla

doğum günüm demiştim sana

unutma / bir sonraki günü

mezar taşıma yaz

düşün ve gecikme

yalnız bir adamın ayakta ölüşünü

gene de / boynunu bükme..

bir gün daha düştü şehrin çöplüğüne

değersiz / çevreci / geri dönüşümsüz

suskun birini bul ve bak sözlüğüne

aşka dair ne kadar çok söz var / çözümsüz

çiçekler ekiyordum oysa geceler boyu / yüreğime

düşüp ikileme / şaşırıyordu güz..

sisi ve sırrı hızla yayılan bu şehir

- keyfi yerindeyse ?

yer kendi sokaklarını ve sevdalarını

direncin yitip gider direnlerinde

anlarsın ki yoksun / insan kendini bilir

hele geceyse..

çalındı cümle baharlarım / bana kaldı kışlarım

tükendi soluğu / ölümdür şimdi zaman

sesin yok / intihar ezgileri taşıyor akşam

beceremiyorum seni özlemeyi

gördüğüm her şey sen olduğundan..

çöz kelepçelerimi / denizlere at

neyim kalmışsa hepsini

bir umudum olur hiç değilse

bilirsin / sularda başladı hayat

imgesi olmadığım

hiç bir şiirini okuma bana

öksüz nefeslerinde gecenin toprağa düşen

ağacı ölmüş / kızıla dönmüş

yalnız bir yaprağım.

bildiğin gibi değil..

üşüyor ve çok acıyor sensiz yanım..

Yüzümü su damlalarından derin çizen

Göktaşı yağmuru adın

Göz uçlarıma ektiğim papatya..

Can çiçeğim..

Artık akord tutmaz bir enstrümanım ben

Yemin ettim kimseden

sevda dilenmeyeceğim

sevsen de öylesine....

senin ki yeter bana

yana yakıla..