Yanarım

Bende kendimi çok uyanık sanırdım

Meğerse ne kadar safmışım...

Hayatın toz pembe renklerine aldanıp

İnsan olduğumu unutmuşum

Yalan sevdalara kanat açıp,

Gerek dostluğu kaybetmişim.

Sevgili peşinden koşarken

Kendimi geri de bırakmışım

Yanlışa kucak açarken,

Doğruya resti çekmişim.

Hayatım boyunca doğruyu az yaptım

Ama yanlışlarım, onları da götürdü

Üç doğru bir yanlış hesabı!

Yok yok,

Kimseyi değil, kendimi suçluyorum

Çünkü ben,

Yanlış ektim, yanlışı biçtim

İşte Buna Yanarım.