Y/anarım Hasretine K/alan Gülüşünü
Bilirim hasretin düşünü
bilirsin,
sevdamın en acı yüzünü
çünkü ilk kez cesaretim sana uyandı
sevinçlerim sana isyan etti
yürüdüm yüreğimle korkusuzca düştüm yoluna
dağlar yollar perişan gönüllerde
avare halimle koşardım ardın sıra çığlıklarım sana feryat ederken
sevdamı sana adadığımdan beri
çığlıkların sesini bilirim
bilirim ki
yüreğin aleviyle her gün ölür ölür yanarım yar
kanasa da yollara düşüyor gönlüm
hep seni çıkmaz sokaklarda bekledim
amansız duruşların gülüşüne k/andım
heybem de senin düşünü taşıdım g/özümde
umutsuz kalsam
hasretine koyuldum gecesi gündüzü yok
ve ağlayan yağmuruna kanardım
seni g/özlerken
şimdi dertli adam ettin sen beni
senden vaz geçmem çok zor olsa da
imkansızı sevdirdin sen bana
felek sana ne diyeyim
nazlı yardan uzak kaldıysam
ahlarımla giderim
yolların yaban gülü dost dan haber yokken
keş kesi yokluğun adı da olsa
sen beni divane ettin gönül
yollarına düştüğüm günden beri avareyim yollarda
bense Nisan'dan yüzümü güneşe
g/özümü sabahları güneşli yıllara düşürdüm
sen yanım da yokken hem de varken
tomurcuklanan çiçeğin renginden geçiyordun
al giyinmiş bir dilberin seyrinde koşuyordum
doğduğum ayların hep yeni bir gün yazmışlar
oysa Nisan'dı doğduğum sabahların güneşiyle kalkardım
umut yayarken gül baharıyla kokan çiçekleri
ve sonrası
sonbaharımla kuruyan yapraklar uçuyordu esen rüzgarın seyrinde..
sen gönül sularımın koynunda gülüşlerinle
gönlüm bir hoş oluyordu gülen gülüşlerimde
hep yandım
yanarım
kanarım hasretine kalan gülüşünü ...
26*10*13*Karataş*