Yandı Yürek Çırası

Dağda yanan ateşten

Kopan bir top yalazın,

Balacan dileklerle

Sonsuza sunulması;

Buğulu bakışlarda

Görüntü yanılması !..?

Aslı nurdan yumak ya,

Çoban çerağı sandık ...

İçten içe yanmaktı

Çocuğun geleceği;

Gecelerin koynunda

İplik iplik bükülen,

Her fikir nöbetinde

Yüreğinden sökülen,

Alnından dışa vurup

Domur domur dökülen,

İşte o nur yumaktı,

Hayat, izinden aktı ...

Gece mi çocuklaştı,

Karanlık mı büzüldü ?..!

Ay ışığında dere,

İnce gümüş bir çizgi,

Sularında dillenen

Parıltılı ön sezgi,

Oyun, gerçek arası

Taş köprüde çözüldü;

Siyim siyim üzüldü

Karanlığın karası !..?

Dostlar, bana değmeyin,

Yandı yürek çırası,

Taa burası, burası !..