Yangı Çiçekleri

Dilimin ahrazında

Bu kaçıncı demeye varmadan

Ve boğazım düğümlüyse hala

Gidemediysem bu çıkmazdan

Ellerim yangın yeriyse

Sözlerim kan dumanı

Gözlerim geleceğe

Gelmediler...

Fırtına geldi

Çiçek güldü dallarında

Şafağa erdi ay

Bir koyun kuzuladı

Sokak gülümsedi

Bir tek sen gelmedin

Korayım harda kalmışsın

Oyy menekşe!

Ay yüzlü kızçem

Gönül saraylarımın yağızı Hasretim

Geçmez bu yaralar

Ölmez otu sarsan

Gelmez yari ansan

Gittiler biliyorum

Edebiyat ülkesine

Yangı dedi Behçet

Saz goncası

Muhlis...

Oyy gidenim

Yanık kalan

Yanık divan

Dil Yanık

Bunlar ehlibeyt hüzünleri

Bunlar kör karanfil

Acı saklı Sivasta

Acı beton

Acı mezar

Yangı dağlarında açar çiçekler...