Yangının Kendisi Olmak

beste yaptım bugün yine

notalara beni,

güftelere aşkı koydum

ama sol anahtarım sendin...

aynı bestemdeki gibi

sen olmadan

kaos içindeyim bu gece

eriyorum gizlice...

kalemi elime aldım

fırçalar bir yandaydı

boyalar başka bir yanda

senin hayalin aklımda...

yüzüncüydü herhalde seni çizişim

ama hiç aklımdaki kadar mükemmel değildi

ya resmin çok çirkindi

ya aklımda sen ulaşılmazdın...

kelimelerle seni anlatmaya çalıştım

kalem boyun bükmedi aşkıma

sözcükler sığmadı sayfalara

ya devrikti cümlelerim ya da hiç kurulmamıştı bugüne kadar...

anladım bütün çabalarım boşluktaydı

yüreğimin elleri sensizliğe kürek çekmekteydi

tek korkutan beni yokluğunda boğulmaktı çığlık çığlık

yangınlara düşmek değil yangının kendisi olmaktı...