Yangınla Harlanan Aşkın Hücresindeyim

O yangınla harlanan aşk hücresinde

Dilimde bir bulutun yorgun ıslığı

Hayallerini atıyor ateşe kadın

Usunda sevdaya dair sorular

Göğsünün derinlerinde yalnızlık

Umutlar kaynatıyor aşkın tenceresinde

Duvarda huzursuz bir saatin sesi

Dil umarsız geçmişin tesellisinde

Çığlıklar sürüyor göğsüne anlar

Üşümüş cemreleri sayıyor çocuklar

Mor dağlarla sevişiyor bir adam

Gökte düş, suda öpüş, toprakta hazin gülüş

Hırçın nehirler de döner bir gün geriye

Ateşle su sevişir özgür ovalarda

Özlem ekilir kımıltısız dağlara

Yürekteki anlamsız kavgalar biter

Sıyrılır umarsız gövdemizden ten

Susar gün, soyunur gece gönlümüzde

Birleşir bedenlerimiz vuslat denilen ölümle