Yanılgı.....

Bir meltem sanmıştım gülümseyen gözleri

Oysa ne çok yanıltmıştı, titrememiş kalbi

Bilinmeyen yolların dikeniymiş sözleri

Dokunmamıştı yüreğim öncesinde kimseye

..........İncindi

..........Kırdılar,

hep yüreğinin avlusunda volta atarken

..........Vurdular,

Maviliğe bakan,cocuksu gülümseyişi,

Sus olmuşken insanların sahte yüzlerine,

Bir gülümseyişe aldandım,ham ruhumun sevda telinde

Yanıldım,vuruldum,sustum

Ben hiç ögrememeyeceğim,sevgi dokunuşlarını

Yalan olanlar bu kadar cokken,

Masum sevgimi bırakamayacağım

Titrek bir yüreğin sol yanına,

Ellerinin sıcaklığına,

Çatlamış dudaklarıma,

Ne yeminler inandirdi

İnanmamış bir kalbe

Ne duruşum,ne bakışım

Yanılgı içinde bir hayal perisi

Belkide rüyaydi,geçmisin sarsıntısı

Daha dün ben bendeyken,

Sıyrılıp kendımden,

Yaşanmışlığa ait ne varsa çöpe atarken

Kirli geçmisim olmazken,

Kirlettin maviye bakan gözleri

Çokşey mi istemiştim

Küçüçük bir yüreğin

Büyük sevdasından başka

Yanılgı bu da senden kalsın

Yalan bakışın sığ köşesindeki

Yanılgın olmasın seninde

Beni yanılttın,

yandığında sendeki beni hatırla

..sen de hoscakal,

.. daha merhaba diyemeden...

.......................31.05.2010