Yanılmışım Ben

Yaşadım hayatın daniskasını

Hem rezil gününü hem paşasını

Satmadım ne dostu ne bir insanı

Çok gördüm yine de sıfırmışım ben

Kırk yıl tanıdığım tanımaz oldu

Sevip sarıldığım sarılmaz oldu

Adım ezber iken anılmaz oldu

Çok bildim sanırken yanılmışım ben

Çat kapı kalbime girdi birisi

Dedim can sağlığı bundan iyisi

Şimdi mutluyum ya gelir gerisi

Hep kendi kendime güveymişim ben

Şapkamı önüme koydum düşündüm

Demek ki her zaman direkten döndüm

Kimseye sitem yok kendime güldüm

Cahil cühelaya yazılmışım ben