Yanıtsız Sual

Sen benden gittin ya,

Yüreğim buz tuttu

O dakka,

O lahza anladım işte,

Zemheri ve çilesi uzuuun

Bir karakışa demir attığımı..

Neyse ki

Epeyce talimliydim

Hiç bir kâr'ım olmadan

Zararına sevmeye..

Yoksa

Ömrü billah

Patinaj yapıp kalırdım

Bu şirazesi kaymış

Aşkıskalamış

Heyaula mevsimler de,

Bir öyle

Bir böyle..

Şimdi

Son bir kez daha

Ünle bana n'olur

Ey hayat!

Yaşamak telaşlı

Bu serüvenin sonunda,

Mutluluk döşeli

Ve koşulsuz sevileceğim,

Zevki,

Değme keyfime

sekiz köşeli;

Gün görmemiş günümü

Aşka susamış ömrümü

Kuzine gibi ısıtacak

Korunaklı

Ve de tebessüm varaklı

Sıcacık bir durak

Kaldımı,

Söyle?

Hoş,

Sen;

"Yok, kalmadı"

Desen de

Ben yine de hep

Bir umut bekliyorum işte.!

İlk yaz ın

Yeni bir yaşamın

Doğum sancısıdır bu

Karların altından

Kuğu boynu gibi uzanan,

Kış gibi bir zorbadan

Güneşi öpme hakkını kazanan..

O kardelen ben sem;

Sen

Martı kanadın da

Rüyalarımdan süzülerek gel

Ukde'm in arş-ı âlâsı

Aşk cümbüşümün tatlı telaşı ol..

Bir mart ayının

Ilık uyanışında

Taze tomurcuk

Seher yelinde

Nazlı bir gelincik gibi

İlk cemre ol

Düş artık zerrelerime

Düş ki

Nergis tarlasının esintisinden

Nefesini alıp getirsin bana

Kelebekler..

İkinci cemre de

Henüz yaşıyorsam

Düşebilirsin bedenime..

Daha olmadı

Çiçeklere kesmiş

Toprağıma..

Neyleyim,

Ne yapayım da

Çözülsün artık

Buzlarımdan,

Bu kahrolası

Acı hatıralar..

Sahi;

Son bir cemre daha vardı

Ve suya düşmeliydi

Değil mi?

Yunma'lıydı

Hasreti katmer katmer

Pas tutmuş düşlerimi..

Yoksa şimdi

Bu yüzsüz

Ve erkenci umudun

Toyunamı geliyor

Akordu yalama sazlar?

Ondanmıdır ki

Erkence erimeye durdu,

Nergis kokulu

Gözlerimde ki

Kan kızılı buzlar?

19/20:Ocak:2021