Yanmıyorsam Namerdim

Sığındığım limansın, garip gönlüme yârsın.

Senle yoğrulmuş mayam, senle kemâle erdim.

Benim alın yazımsın, dualarımda varsın;

Seni günde beş vakit anmıyorsam, namerdim.

Sanki her bir hücremsin, sanki cân içre cansın;

Yaktın ya ciğerimi, bırak yanarsa yansın.

Benim hayat damarım, damarımdaki kansın;

Seni kendimden parça sanmıyorsam, namerdim.

Yıllar var ki gezerim etrafında, yörende.

Eşin benzerin var mı şu dünyada, evrende?

Sana müptelâyım ben; her saniye çevrende

Kelebekler misali dönmüyorsam, namerdim.

Uzak durma ne olur... Yanıma gel, yanıma!

Sensizlik bana ölüm; dinime, imanıma.

Sen yaktın ya ateşi, baksana dumanıma!

Aşkınla alev alev yanmıyorsam, namerdim.