Yapay Gül

Bir gemi kalkar yüreğimden benim,

Damlar göz pınarlarıma

Serinyol'da yağan yağmur.

O zaman başlar sana olan sefilliğim,

Kaçak bir çay tadı kalır senden geriye,

Bir de

Avuçlarıma tutuşturduğun yapay bir gül...

Ama gel gör ki,

Buğulanan bütün camlarda senin adın yazılı.

Ve artık

Senin için doğuyor her yeni günde güneş.

Söyle!

Batar mı hiç güneş,

Yapay bir güle hayat vermeden?

28.12.2005

Hatay/Serinyol