Yapma Be Çocuk...

ve kırmızı ışık....

koyu,

kopkoyu siyah gözler yapıştı cama,

şimdi gözgözeyiz...

yalvaran bakışlar ...

yakışmamış o çocuk yüzüne.

ilk bu çarptı gözüme,

simsiyah kirlenmiş eller,

titreyen dizler...

yarı patlak bir pabuç

yapma be çocuk

....yapma.....

/böyle bakma /

ellerindeki soğuğun acısı

yüreğinde sanki

hadi be abla

hadi !

der gibi..

neye üzüldüğümün sırası bile

değil belli....

/çok soğuk hava/

o ifade,

aklımdan gitmedi

çocuk burnunu çekti,

yağmura bile aldırış etmedi..

.....üşümüyormuş gibi.......

ya da

yok

yok üşüyordu...

da,

ıslanmıyordu sanki ?

melekler mi kanat gerdi ?

hadi be canım ablam,

hadi der gibi ......

/içime offflar dar geldi/

camdan uzattım istediğini

aniden ifadesi değişti

gözlerindeki çakmak alevlendi...

sağol be abla

sağol der gibi....

oturduğum koltukta küçücüktüm sanki,

aracın sıcağından bile utandım ,

.....iyi mi?....

/acaba ne alcaktı? ..istediği bişeyi mi ?/

yeşil ışık yanarken,

son kez baktım..

sıkmıştı avucundakileri,

sanki azıcık ısınmış gibi....

tekrar gözgözeyiz

hafifiçe gülümsedi

onun gibi kaç çocuk vardı değil mi?

duyun beni

görün beni der gibi......

/küçücük ama kederli .../

24-2-09

güneşli ışıklar.....