Yar'a /Türkü'ye Şiir

 var git çiçeğinin hikayesini bilir misin;

Bir gelin yaralı bir ozana sevdalanır, yolunu bekler günlerce. O da yaralıdır ya gelmez bir türlü.

Yörükler iner bir bir sahile, gelin kalır bir başına.Kederinden ellerinin kınası solar, söner gözlerinin feri. Güz çiğdemi dile gelir,

- git der , onun yarası onmaz, bekleme. Dağların taşların çiğdemi dile gelir :

- var git gelin bekleme,

Gelin yola koyulur ama kar borana tutulur, bir ardıç ağacının kıyısında donup kalır.

Ve kış biter, bahar gelir, yine göçerler yaylaya çıkar bir bir...

Yol üstünde görürler iki aşığın cansız bedenini, biri bir tarafta, diğeri de bir tarafta, ortada ardıç ağacı.

Ahı tutar ardıç ağacını aşıkların, hiç kabuk bağlamaz gövdesi , her kış şerha şerha yarılır,

ve her güz ovalarda yaylalarda var git çiçekleri ... sağalmayan yara gibi göğsümün üstünde

Kör kuyuların zifirisindeuyuyan dağarcığım

hasrete vurgun sevdalarım

ne zaman beni bulsam sende

zamansız bir çiğdem açar içimde

var git der, var git,

göç zamanı,

kervanların gerisindeyim

kıtmirden de esfel-i safilin:

her gün içimde

Afgan gülüşlü çocuklar ölüyor

bir çığlık düşüyor zihnimin darağacına

mülteci karalar boğuyor

sana meftun gözlerimi

dağ başı yalnızlığıyla

Seni özlüyorum...

https://youtu.be/CGWnECfFMTY