Yargı

Ben hiçbir şeye inanmam

Sorulanları düşünmeden cevaplarım

İç muhakeme yapmam

Sıkıcı görevler sunarlar masama

Ben hiç sormadan hepsini yerim

Bazen orada olduğumu farkeden birisi olur

Bana sorular sorar yine

Düşünmeden cevaplarım

Bazen soruyla cevap veririm anlamadığımdan

Bazen kızar bana, bazen şaşırır

Ben en soğuk halimle dururum

İnsan yönlerim var elbette

Arzularım var, ihtiyaçlarım

Fakat bunları amaçlamam

Olması gereken zaten olur

Benden istenenleri yaparım

Birisi bana cinayet teklif ederse de

Bu benim için fark etmez derim

Adaletin ne olduğunu iyi bildiğim söylenemez

Fakat onu size olmayan davranışlarımla sorgulatabilirim

Ahlaklı birisi değilim

Babam öldüğünde

Ruhumda bir rahatlama hissettim

Vicdanlı da değilim

Bazen sizi dinlemeyi bırakır ruhumu dinlerim

Ruhumda bana seslenen hiç kimse yok

Suda savrulan bir yaprak gibiyim

Siz nereye çekerseniz o yöne giderim

Ne isterseniz yaparım

Ne istersem yaparım

Kendimden ilk defa bu kadar çok bahsettim

Bunu ender yaparım

Ölüme en yakın olduğum anda

Yani infazımda

Hiç korkmadım

İnsanlar benim yerime de üzüldü, telaşlandı

Aradan bilmediğim zamanlar geçti

Belki kıyamet koptu da yeniden dirildim

Bilmiyorum

Kıyamete inanmıyorum

Hiçliğe inanıyorum

Sonra hemen seviştiğimizi hatırlıyorum

Gecenin ortasına bir sigara yaktım

Dumanını üfledim pencereden

Sokağı seyrettim biraz

Yıllar sonra

Ya da beş dakika sonra belki de

Ölümü düşündüm

Her şey bitecekmiş gibi oldu

O an ruhumda bir hareket hissettim

Dönüp baktım kapıya

Ama hâlâ içerden sürgülüydü