Yarım Kalan Dünya
Yürüdüğümüz sokaklar bile bize yabancı...
yok oluştan önce
ruhumda bir tadımlık çocukluk kaldı ...
yıllarını verdiğin
el olup tanınmaz oldu gibi..
Zincirini koparan duyguların nerede şimdi ?
Sorgulamıyorum seni
senin acın benim demez miydi ?
Şimdi masal mı oldu bu aşkta...
Yüreğinin dipsiz kuyusunda ,
kaç kırık kalp taşıyorsun inatla...
Kaçının ağzı , dili , gözleri bağlı ?
Uyuttuğun kaç bedenin üzerine inşa etmeye çalıştın bizi...
Huzursuz olan sadece onların yürekleri mi?
Yarım kalan kaç dünya yarattın da dönüp bakmadın geri ...
Yorgunum , ne olur anla !
Kapılmak istemiyorum sana...
Keşkem olarak kal da
beni de gömme o kuyuya...
Ağla !
Sevdim diye ağla !
Bir kere de bize ağla...
Yokluğuna aşık olarak gömüleceğim...
Adını koyma !
Unutma !
Saklama !
Sarma !
Sarılma !
İlkleri yaşa bir defa da...
Aşk dedikleri de buysa
kirlenmesin bu defa !