Yarım Kalmış Bir Taş Hikãyesi

sonra sen gittin

günlerden perşembe

bir mum yaktım, made in germany

babaannemin uğurlu saydığı asortik gün

çal oyna havasında matemime çanak tutan

dört parmağımda dört harfli bir sözcük 'hope'

her gün birinin yardımına koş çağrısı

ve kalbimde kılkuyruk bir ok şimdi 'love'

uzanamadı eni boyuna yakın kemikler

armut dibine düşmüş

hanım evladı botanikçi güller

seni anlamak yoruyor

ah! seni anlamak bir taşı elinle oymakla bahis

iki göbekten ölümlü bir sessizlik aramızda

c'est la vie!

kadrolu hayat bu mu gerçekten?

sudan bahanelerle slow takılıp

içimdeki tepeleme boşluklarla

on parmak daktilo hızıyla onca düşünceyi

dudaktan öteye geçirmeden

dudak tiryakiliğine maruz bırakan

ve bir köşede fotosenteze uğrayıp

buhar olan evin maskotu

saksıdaki diksiyonu düzgün çiçekle

adı asılsız dedikodulara karışmış

belleğin aday adayı budaksız neşe kütüğü

babama ne kadar da benziyorsun

sen gittin çiçek açtı yüzüm

ben de bir aile anasıydım sonuçta

Allah'ın emriyle kalbimi kemirmiştin

öyle münasip görmüştü büyüklerimiz

iki dirhem bir çekirdek

dolgun maaşlı dramımla

aklın dişe dokunur antipatik şeyleri

ya da incelikten yoksun irite detaylar

annemle babamın genlerime zorla kodlamaya çalıştığı

arşa değen battal boy tevazu

sigortalı düşlerde çalışıp

aza kanaat getirerek

kurcalanan karıncalı geçmişim

kelebek zerafetiyle hepsi pır olup uçtu

heyt be! sen ne mübarek bir adammışsın!

sen gittin...

üç pakete çıkardığım günlük acıma

bir zeytin dalı daha uzattım tekli berjerde

taze ve gevrek kurtarma simidim

bayramın dördüncü günü

çocuklar kedi gibi sırnaşmaya geldi

mizansen uzatmalara kalan son dakikayı

gönül alıp kurtarma operasyonu

-hiç gerek yoktu- dedim bütün bunlara

evin her yeri bok dök yala şimdi

sen gittin

sonunda plastik bir leğende anlaşıp

el tokuşturduk mahallenin eskicisiyle

ütüsüz duygularımı çitilemeden verirken

otuz iki dişinin arasında -saydım iki de çürük-

sıfır beden ince bir kürdan vardı

ön ayrık düşleri yana seğirirken

bir dal da çürüklerine uzattım

-al abi!- dedim, al burdan yak!

Allah ağzımızın tadını bozmasın!

çok afili mavi plastikos bir leğenim vardı artık

kadınsal küçük bir lop dokunuşla

selüloz polimer ciddiyetini bozup

yarım kalmış bir taş hikayesinin

iki uzaylık mesafeyle harcını yapıp

elimdeki tel maşa ve bir murçla

aklını aldım ağır bir çekiç darbesiyle

yataktaki boş yastığa sinen homurtulu sesinin

sen gittin...

el elde baş başta

sobanın harlı ateşinde

Zonguldak kömürüyle

senlibenli sıkı fıkı temas

mazide kalmış gönül yaramı

kışkırtıp kudurtan romantizm

buna ilaveten sürüyle töz ve tin

göz altlarımda yüksek çözünürlü

terle karışık tuz damlacıkları

kırıklarımı onaracak japon yapıştırıcısı

yüreğimde serbest yüzen bir buzdağıyla

el elde baş başta bir gece vakti çarpışıp

karambole yuvarlandı kalbim

♧m.g♧

https://youtu.be/c-DKFrW6AxY?si=rCDxXztMQt9vdDUT