Yarım Kalmış Günahlar

Ben kendi tenimin dar kafesinde sıtmalı mahkûm,

Hangi sığınağa koşsam, kapısında vurulduğum.

Rüzgâr toplarken sokaktan yarım kalmış günahları,

Gecenin göğsüne leke gibi sıvanır ruhum...

Neydi aradığım o kilitli kapıların ardında,

Hangi bağışlanma saklı ki bu vicdan azabında?

Avuçlarımda dövündüğüm soğuk demirler soğur,

Gece başlayınca, bendeki bu karanlık

Çekilir gölgeler, susar her sokak;

Bir tek ben kalırım kendi yokluğuma tutsak.