Yarım Yamalak

buhar buhardı pencerem

senin adını yazardım

kalp çizer,sarar sarmalardım

ama hiç sığmadı benim adım

ben hep dışarda kalırdım

biraz üşürdüm,biraz yorulurdum

ama beklerdim

cam yeniden buğulanır,

kalp kaybolur ve ben daha büyüğünü çizerdim

ve gülen bir yüz koyardım tam ortasına

senle ve ben de böyle olalım isterdim

ama

sabah olur ve sen giderdin

bir su damlası olur ve süzülür giderdin

seni yeniden çizmek için geceyi beklerdim

sen hep giderdin ve ben geri getirirdim

biz olalım derdim, biz diyelim

ama sen sende kalmayı tercih ettin

ben ne bende kalabildim ne sana gelebildim

yarım yamalaktım

ama

artık buğulanmıyor camım ve ben yazmıyorum adını

anladım ki;

sen haklıydın

akıp giden bir su damlasına aşık olamazdım

ben önce ben olabilmeliydim