Yarın

gözlerinde bırakıyorum çocukluk acılarımı

olur da ağlarsın diye,

hüzzama dönüyorum

kırık bir taş plakta biriktirip tüm düşleri

yağmurlu mayıs'lardan sesleniyorum

martı kanadına asılıp

fevri denizlerde kolyoz pulları sıkışıyor avucuma

buz mavisi

köpükler ilişirken iyot kokularına

güneşi kaçak iklimin akşamı doğuyor

ıslak aralıklarda

içimi tutuyorum aynaya

arnavut kaldırımlarından yansıyorum

bana dair çizgiler düşüyor

ömrün çetelesini tutarken vakit

eksiler sayılıyor

artıları biriktirip

yanlışlar götürüyor

doğruları, sıfır noktasına zamanın

rıhtımda düşüyorum kasıklarına şehrin

doğum sancıları başlıyor

doğuyorum belki de

ölmeden önce

yine

yine

ak zıbınlarda

tomurcuklanıyor yarın...