Yarına Cahil Rüzgar Gülü

adlandıramadım kendimi

adlandıramadığım gibi gözlerini üzerimdeki

kendi öyküsüne yabancı bir yağmurdum

adın göç haritam anlamsız adsız

bunu biliyorum hem de nasıl görkemli ama ıssız

ben kendini sende arayan göç tutkunu

güzelliği bir kez gördüydüm öpüşlerinin kokusunda

ömrüm şaha kalkmış dejavu

sanki hayatı anlamaktın

kirpikli bir akşamın dizlerinde uyurken kalbim

kirliyken evlerin dışı

usul usul kanamaktın

evlere bakıp temizlerdik hayallerimizi

çok çok pembe pancurlarımız olmayacaktı

itirafıma güldüğün gibi

biriktiremediğimi pancur parasını

güldüğün gibi

sözlerim başka diyar

ben bu değil

ben hep o

oysa rüzgarımdın

herşeyimde rüzgarımdın

heryerimde rüzgarımdın

her anımda

bense yarına cahil rüzgar gülü

döndürürdü başımı esişin şöyle bir

parmaklarımız çok masum

dolaşırdı birbirine birbirine esir