Yarınlara Kenetli

adsız

kirli sarı zamanlarda

tanımsız bir sessizlik isteği

kuru ot kokusu gibi bu

her şeyi ve herkesi

yalan yanlış yorumlarda

sevmek yine de...

küçük cadde uzantıları

yere yakın balkonların açıldığı

ilk gün ışıklarıyla canlanarak gülecek

arkadaşlar için

bizim için

bir çocuk umut etmeyi öğrenecek

elinde süt şişesi

acı yeşil zeytin

yorgun pazarlara ağır

magazin basını

bir çocuk ayağında sokağın tozu...

sıcağın seremonisini sırtıma alıp

bir bulvar umudu yüklüyorum sıkıntılarıma

parklarda üretken sadeliğiyle insanlar

insanlar yarınlara kenetli

kaybedilmediğini anlatırlar gibi

güvercin kanatlı sevdaların

ve hâla dirençli sırdaşlıklar doğuyor

ezberletilmiş acılardan

tuzuyla emeğin...

ter içinde daldığım bu haziran sıtması

yeni yoksul yazların habercisiyken

eskiyen adımlarımı sana yakıştıramıyorum

demli çaylar içiyorum sıkıntılarımın üzerine

zamanı atlamak işime gelmiyor

senin sensizliğini tatmak da güzel

hatta hiç seninle olamayacağımı bile bile

seviyorum hayatı

hayatın seni düşündüren yanlarını

mor ufuklu sabahlarda

işe giden insanlarını

seni

sensizliği

sözüyle her ilkyazın

geleceğe...