Yaş Elli

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Cahit Sıtkı Tarancı

Gökyüzü hüzünlüydü kışın kalbi şubatta

Alacı kuşlar gibi sema da uçuşuyor kar

Oturdum yörüğün yeri kır lokantasına

Kulağımda anılardan müzik

Masamda anılarım bir de rakım var

Dalmışım anılarımla sohbete

Bir an efkârlanmışım

Kaldırıp yumruğumu vurdum duvara

Yaş elli

Anladım ki dante gibi yolun ortasında değilim

Anladım ki bu dünya yalan, ömrümüz firar

Baktım aynaya saçımda aklar

Alnımda çizgiler yüreğim yorgun

Dökülür bir bir takvim yaprakları, çınar misali

Çınara can veren su gibi geçiyor yıllar

Kimi sığınırız anılara yaşamak için

Kimi zordur sevmek sevilmek kadar

Kimi zaman yaşamak acı verir ölüm misali

Kör kurşun acıtmaz yüreğini aşkın vurduğu kadar

Baharımız solmuş tükeniyor mevsimler

Anladım ki bu mevsim yaz, sonrası hazan

Anladım ki bir daha gelmeyecek yeni bir bahar

Erguvanlar çam ağacı çınar ağacı

Yıllar öncede siz buradaydınız

Biliyorum yıllar geçti değiştik

Ben sizi tanıdım ama siz beni tanımadınız

Ömrüm tek hamlede yazılmış bir şiir gibi

İnkâr etse de dizeler mısralar

Baktım fotoğraflara benden eser yok

Anladım ki bu hayat bir benim değil

Anladım ki yaşamadan hayatı koparıp alırlar

Not: yaş otuz beş şiiriyle bana ilham olan üstadımızı

Saygıyla anıyoruz.